22 juni 2015​

Vluchten, wachten, leren, werken en weer leven

Velen kennen de nieuwsbeelden van gammele boten vol vluchtelingen die hopen in Europa een beter leven te vinden. Het is een schrijnend plaatje. Een klein percentage wordt opgevangen in Nederland. Ook in onze regio. Wij spreken met Salim, die drie jaar geleden in Geldrop terechtkwam. Hij heeft een officiële verblijfsstatus, is ingeburgerd (met het verplichte inburgeringsexamen) en hij woont in een appartement van Woonbedrijf. Hij heeft zijn leven weer opgepakt.

 

Vluchten als enige optie

In het geboorteland van Salim woedt een verschrikkelijke oorlog. Een andere keuze dan vluchten was er voor hem en zijn familie niet. Al het geld dat hij had, betaalde hij aan smokkelaars die hem en vele anderen in een vrachtwagen verstopten om zo Europa binnen te komen. Dat lukte. Maar hij had geen idee waar hij uitstapte.

 

Via via belandde hij in het asielzoekerscentrum in Ter Apel. Daar begon het lange wachten op een verblijfsstatus. In de tussentijd leerde hij de Nederlandse taal. Dat hij ooit weer zal terugkeren naar het noorden van Afrika is bijna uitgesloten.

 

Geluk

Salim had geluk. Hij mocht blijven van de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst). Hij slaagde voor het inburgeringsexamen en kreeg een woonruimte aangeboden in Geldrop. Salim: “Het Nederlandse woord ‘rustig’ kende ik al. Dat heb ik gehoord in een lied dat ik tien jaar geleden voor het eerst hoorde in mijn geboorteland. En ik heb filmbeelden van Nederland gezien. Heel vreemd om dan ineens hier te zijn.”

 

Salim is blij dat hij in Nederland is. Maar dat hij liever nooit was weggegaan uit zijn geboorteland, is duidelijk. “Mijn familieleden zijn gevlucht naar een ander land. Daar kan ik niet naartoe, maar ik kan ook niet terug. Er is daar namelijk niks meer want alles is kapot.”

 

Papierwinkel

Een van de mensen die Salim en andere statushouders in Geldrop begeleidt, is Pauline Groenemans. Ze werkt als vrijwilligster voor Vluchtelingenwerk Geldrop-Mierlo, dat is aangesloten bij de LEV Groep. Dit is een organisatie die mensen verbindt met elkaar in gezinnen, buurten en wijken.

 

Pauline: “Wij begeleiden statushouders tot anderhalf jaar lang nadat ze een officiële verblijfsstatus hebben gekregen. We maken ze wegwijs in hun nieuwe woning, hun buurt en we werken samen de enorme papierwinkel door waarmee ze geconfronteerd worden.

 

Alles moet worden geregeld: werk of een uitkering, verzekeringen, belastingen, toeslagen, het huurcontract… het is teveel om op te noemen. Terwijl ze nog maar net een beetje Nederlands spreken. Ga er maar aan staan!”

 

Trots

Salim heeft al een tijdje werk. Dat bevalt hem erg goed. Hij is trots op zijn woning en op het feit dat hij zijn bovenbuurman ook aan een baan heeft geholpen. Door veel in de buurt te sporten, heeft hij verschillende mensen leren kennen. Al mist hij de belangrijkste mensen in zijn leven elke dag.

 

Pauline: “Salim is uitstekend geïntegreerd, mede dankzij zijn werk en het sporten. Maar het blijft voor de meeste vluchtelingen heel moeilijk om hun draai te vinden!”

* Op verzoek van Salim publiceren wij zijn achternaam, adres en geboorteland niet.

Huisvesting van statushouders in Eindhoven en de regio

De huisvesting van mensen met een verblijfsstatus in onze regio is in 2014 sterk opgelopen. Het aantal asielaanvragen in heel Nederland was 30.000. De verwachting is dat dit aantal verder zal stijgen. De verschillende gemeenten bepalen de precieze aantallen statushouders die door de woningcorporaties moeten worden gehuisvest. Woonbedrijf pakt haar verantwoordelijkheid. Niet alleen omdat we van de overheid de verplichting krijgen om statushouders woonruimte te bieden, maar ook omdat we vinden dat iedereen een plek verdient om te kunnen wonen.

 

 

comments powered by Disqus
close