​​17 oktober 2016

´Tringgg!’ belt aan bij mensen die huren van Woonbedrijf. Onaangekondigd gaan we op zoek naar een gezellig of oprecht verhaal. Deze keer belden we aan in Drents Dorp, waar we kennismaken met Els en met Kitty en Marc.

 

Dichter bij het vuur

Eind 2013 verhuisde Els van een dorp naar deze nieuwbouwwoning in de stad. “Ik ging bijna met pensioen en kon kiezen: of achter de geraniums verdwijnen óf dichter bij het vuur gaan wonen.” Els koos niet bewust voor Drents Dorp. Het was vooral het huis dat haar over de drempel trok. “Er is zoveel licht en ruimte in huis. Daarnaast is het erg goed geïsoleerd, met vloerverwarming en zonnepanelen. Ik voel me veilig en kan er gemakkelijk op uit: op de fiets of te voet.”

 

Precies één jaar is Els met pensioen. Omdat ze het voorheen te druk had met haar baan, begint ze nu pas een beetje beter rond te kijken in de wijk. “Ik loop mee met een wandelgroep en vind het heerlijk om ambachtelijk bezig te zijn. Daarom ben ik gaan beeldhouwen, maar dat is echt iets om buiten te doen. Misschien kan ik in de winter deelnemen aan een activiteit bij het WoW-pand hier om de hoek.

 

Het is wel een stille wijk, maar ik heb vrienden en kennissen genoeg in Eindhoven. We gaan graag naar Strijp-S of het centrum, lekker impulsief. Nu vlieg ik de deur uit naar een optreden van de percussieband van mijn nichtje!”

 


Genieten op het benkske

Het is nog heerlijk weer, dus we zitten te genieten van het straatbeeld op het bankje voor het huis van Kitty en Marc. Zij wonen al twintig jaar in de Halvemaanstraat. Regelmatig zwaaien zij naar auto’s die voorbij komen en stoppen voetgangers om een praatje te maken. Je ziet hoe enorm trots Kitty en Marc zijn op hun huis. De tuin is prachtig verzorgd en binnen is alles tiptop.

 

Kitty: “Ik ben een tijd ziek geweest en word nu steeds fitter. Ik wil genieten en buiten zitten als het kan.”
Marc is een vakman. “We doen alles zelf. Woonbedrijf weet ervan. Zo hebben we al vloerverwarming, een uitbouw van het toilet en een nieuwe trap. Nu willen we gaan stuken.”

 

 

Buiten heeft Marc camera’s hangen. “Dat was nodig, want er werd regelmatig iets moois weggehaald uit onze tuin. Vooral de planten in potten moesten we regelmatig opnieuw kopen, maar ook een paar beeldjes en bloemstukjes die Kitty zelf maakt voor aan de muur.”

 

“Da’s dan zo jammer. Want we zien dat onze buren aangestoken worden door het tuinvirus”, zoals Kitty het noemt. Onkruid maakt plaats voor planten, een mooi hek of iets gezelligs zoals kistjes met bloemen of een zitje. We spreken er mensen ook op aan en bieden hulp als het ze zelf niet lukt. We zijn heel gastvrij, iedereen is welkom. Ja, wij voelen ons lekker in dit huis.”

 


 

comments powered by Disqus