Meer rust in Tongelre

“Jullie hebben geluk dat ik thuis ben”, vertelt Carla van der Pol als ze ons voorgaat naar de woonkamer. “Normaal werk ik iedere dag in de zorg, maar ik ben ziek thuis met een longontsteking.”

 

Eenmaal aan de keukentafel buurten we verder, onder het genot van een kopje koffie. “We huurden eerst via Woonbedrijf in Hanevoet. Daar had ik een druk sociaal leven. Sinds dertien jaar wonen we in Tongelre. Hier is iedereen wat meer op zichzelf. We zochten meer rust en dat is goed gelukt.”

 

 

“We hebben absoluut een fijn huis om in te wonen. Onze dochter is al het huis uit, dus we hebben alle plek voor onszelf. En voor onze Mechelse herder Beau. Die kregen we van onze dochter, omdat ze bang was dat we ons anders zouden vervelen.”

 

Heeft Carla tijd om zich te vervelen, vragen we ons af? “Natuurlijk niet. Onze kleinkinderen komen hier bijna iedere dag. Die twee jongens vinden bij oma echt even rust. Hier hoeven ze niks en mogen ze alles!”. Alles? “Nou, bijna alles… Ze mogen niet zomaar aan de snoeppot komen. Die is mooi voor mij!”.

comments powered by Disqus