​‘Tringgg!’ belt aan bij mensen die huren van Woonbedrijf. Onaangekondigd gaan we op zoek naar een gezellig of oprecht verhaal. Deze keer belden we aan in Tongelre, waar Woonbedrijf meer dan 3.000 woningen verhuurt.

 

Tongelre is eigenlijk heel leuk

​​​​

“Hebben jullie zin in een kopje koffie?”, vraagt Priscilla Buijsen als we bij haar binnenlopen. In de gezellige woonkamer zit zoon Senn achter de computer.

 

“Senn, Quinten en ik wonen hier nu bijna zeven jaar”, vertelt Priscilla. “Toen ik ging scheiden, kreeg ik urgentie bij Woonbedrijf. Ik wilde graag in Woensel blijven wonen, maar daar was niets vrij. Hier in Tongelre kon ik wel meteen terecht. Na een rondje door de wijk, leek me dit een prima plek om te wonen. En dat is het ook. Het voelt als een dorp. Eigenlijk is Tongelre heel leuk”, lacht ze.

 

“Onze dwerghamster heet El Taco. Die andere, Tuc, is van mijn broer”, vertelt Senn enthousiast. De twee dwerghamsters hebben een mooi eigen plekje in huis.

 

“Ons huis is lekker ruim. We hebben 3 slaapkamers en een grote zolder met vaste trap. Daar heb ik mijn werkplek voor mijn eigen bedrijf”, vertelt Priscilla. “Via mijn webshop verkoop ik sieraden waar een persoonlijke foto op staat.” Senn vult aan: “Bijvoorbeeld armbanden, kettingen en sleutelhangers.” Trots laat hij ons de site van zijn moeder zien. “Mooi hè”, glimlacht hij.

 


Meer rust in Tongelre

“Jullie hebben geluk dat ik thuis ben”, vertelt Carla van der Pol als ze ons voorgaat naar de woonkamer. “Normaal werk ik iedere dag in de zorg, maar ik ben ziek thuis met een longontsteking.”

 

Eenmaal aan de keukentafel buurten we verder, onder het genot van een kopje koffie. “We huurden eerst via Woonbedrijf in Hanevoet. Daar had ik een druk sociaal leven. Sinds dertien jaar wonen we in Tongelre. Hier is iedereen wat meer op zichzelf. We zochten meer rust en dat is goed gelukt.”

 

 

“We hebben absoluut een fijn huis om in te wonen. Onze dochter is al het huis uit, dus we hebben alle plek voor onszelf. En voor onze Mechelse herder Beau. Die kregen we van onze dochter, omdat ze bang was dat we ons anders zouden vervelen.”

 

Heeft Carla tijd om zich te vervelen, vragen we ons af? “Natuurlijk niet. Onze kleinkinderen komen hier bijna iedere dag. Die twee jongens vinden bij oma echt even rust. Hier hoeven ze niks en mogen ze alles!”. Alles? “Nou, bijna alles… Ze mogen niet zomaar aan de snoeppot komen. Die is mooi voor mij!”.

comments powered by Disqus