Jarenlang woonden ze in hetzelfde gebouw aan de Boschdijk in Eindhoven. Dat ze ooit zouden trouwen, hadden ze nooit gedacht. Op 26 september stapten Wil van der Heide (65) en Tonnie Geerings - Wagemans (67) in het huwelijksbootje.

 

Samen dansen

Wil: “Ik ging iedere week dansen. Mijn date voor die avond kwam niet opdagen. Maar toen zag ik Tonnie staan, mijn bovenbuurvrouw.” Tonnie en Wil dansten samen heel wat af. In de danszaal, maar ook bij Wil thuis. “Ik kende een leuke countrydans op het liedje ‘Uno mas’. Tonnie is altijd danslerares geweest, maar deze dans kende ze nog niet. Dus vroeg ik haar of ze bij mij in de woonkamer wilde komen oefenen.”

 

Tonnie vervolgt: “Wil nodigde me uit om weer een avond met hem te gaan dansen in Mierlo. Ik kocht speciaal een rokje, alhoewel ik altijd broeken aan had. Wil houdt namelijk heel erg van rokjes,” lacht Tonnie.

 

Ouderwets schuifelen

Die avond op de dansvloer sloeg de vonk over. “De dj draaide ‘Du’ van Peter Maffay, het licht was gedimd en samen gingen we de dansvloer op. Ouderwets schuifelen. Tja, toen gebeurde er iets tussen ons,” gniffelt Wil ondeugend. “Tijdens de Sylvester-party vorig jaar heb ik Tonnie een aanzoek gedaan. Voor een volle zaal. Ze klaagde altijd dat ze nooit een echt aanzoek had gehad. Gelukkig zei ze ‘ja!’”

 

Groot geluk

Tonnie en Wil zijn allebei al getrouwd geweest. Tonnie is sinds 2004 weduwe, de vrouw van Wil overleed in 2014. Dat ze elkaar gevonden hebben, zien ze als een groot geluk. Tonnie: “Sommige mensen hadden er even moeite mee dat Wil vrij kort na het overlijden van zijn vrouw alweer een vriendin had. Dat vind ik heel begrijpelijk. Maar het leven gaat verder. Twee derde van onze tijd zit erop. Van de rest moeten we ook echt genieten!”

 

Steeds meer samen

De overgang van twee appartementen naar één verliep vrijwel vlekkeloos. Tonnie: “Mijn huis staat al leeg. De nieuwe bewoner heeft van alles overgenomen, zoals het laminaat en de lamellen. Dat was prettig.”

“Maar hoe leger het huis werd, hoe meer ik zag dat Tonnie het toch wel moeilijk vond,” zegt Wil. “Ze heeft daar jaren gewoond. Gelukkig kleden we dit huis steeds meer samen aan, zodat Tonnie zich hier echt thuis voelt. Beetje bij beetje wordt het huis steeds meer van ons samen.”

comments powered by Disqus
close