We staan als woningcorporatie op een kruispunt van wegen. Maar iedereen, met name de politiek, ziet slechts een rechte weg. Het kruispunt biedt keuzes met betrekking tot toekomstige richtingen: die van het doorontwikkelen van de corporatie tot een echte onderneming, óf het terugontwikkelen van de corporatie naar een taakorganisatie die op begrotingsbasis in een opgave voorziet. 

De woningcorporatie als onderneming

 

Een onderneming beschikt over eigen vermogen en creëert rendement over dat vermogen. Er wordt een deel gereserveerd om continuïteit te kunnen waarborgen en om in de toekomst rendement te kunnen genereren. Het restant keert de onderneming uit. In het geval van Philips gaat dat deel naar de aandeelhouders. Bij Woonbedrijf keren we het uit aan onze klanten, wat resulteert in betere beschikbaarheid, betaalbaarheid en kwaliteit van wonen. Helaas herkent bijna niemand die analogie.

 

Huurders-dividend

Dit vraagt wat mij betreft om een goed omschreven domein. Dat is wonen, en daar mag je niet buiten gaan. En binnen dat domein is handelingsvrijheid noodzakelijk, om ervoor te kunnen zorgen dat we efficiënte oplossingen kunnen kiezen en op de lange termijn zoveel mogelijk rendement kunnen uitkeren aan onze huurders.

 

Andere bril

Op het moment dat wij door de overheid worden gedwongen tot extreme huurverhogingen, levert onze klant in op betaalbaarheid. Of op kwaliteit, wanneer wij gedwongen worden te snijden in de kosten van onderhoud. Bekeken door de bril van een taakorganisatie is dat misschien acceptabel. Maar kijk je ernaar als maatschappelijke klantgedreven onderneming, dan lever je fors in op klantwaarde en realiseer je daarmee je doelstelling nog maar heel beperkt.  

Einde deel 2, wordt vervolgd......

comments powered by Disqus

Marc Eggermont

Marc Eggermont is ruim 12 jaar algemeen directeur van Woonbedrijf geweest. In deze periode schreef hij regelmatig blogs over de woningmarkt.

close