​Afgelopen juni sloten de Woonbond en de koepelorganisatie van woningcorporaties Aedes een sociaal huurakkoord voor de periode 2016-2018, met de mogelijkheid het te verlengen tot 2020. Minister Blok heeft inmiddels laten weten de kern van de voorstellen uit het akkoord te willen overnemen. De huurstijgingen worden dan beperkt en de huurprijs wordt sterker gekoppeld aan de kwaliteit van het huis, zo bericht Aedes. Het nieuwe huurbeleid zou op 1 juli 2016 in kunnen gaan. Goed nieuws voor huurders, of niet?

 

Zo goedkoop mogelijk

Over het huurakkoord is veel gezegd en geschreven. Daarbij ging het voornamelijk over het proces en over allerlei politiek-strategische overwegingen. Helaas leidt dat allemaal af van de inhoud: de woningcorporaties en de Woonbond willen samen het huren zo goedkoop mogelijk maken. Woonbedrijf heeft vóór het huurakkoord gestemd, laat ik dat vooropstellen. En toch had ik twijfels. Omdat het akkoord wat mij betreft niet ver genoeg gaat in het streven naar reductie van de huurprijzen en het bevorderen van de keuzevrijheid voor huurders. Maar ik mis vooral de stellingname dat de passendheidstoets afgeschaft moet worden.

 

Passendheidstoets

De passendheidstoets houdt in dat de woningcorporaties verplicht worden om huurders die huurtoeslag ontvangen uitsluitend een goedkopere woning aan te bieden. Huurders die geen recht hebben op huurtoeslag, omdat hun inkomen te hoog is, mogen alleen nog duurdere woningen aangeboden krijgen. Dit staat haaks op de opvatting van Woonbedrijf dat klanten kiezen en zelf bepalen hoe en waar ze willen wonen. In mijn vorige blog zette ik al mijn vraagtekens bij deze passendheidstoets.

 

Op de rem

Waarom heb ik dan toch ja gestemd? Omdat een aantal collega-woningcorporaties aangaf het huurakkoord liever aanzienlijk te willen afzwakken. De ambitie om de huurprijzen zo goedkoop mogelijk te maken, ging hen veel te ver. Afzwakking van het akkoord zou gepaard gaan met meer regeldruk. En wie mij een klein beetje kent, weet dat ik daarvan gruwel.

 

Het oude denken

De opstelling van deze collega-corporaties is in mijn ogen die van taakorganisaties die terugkeren naar hun kerntaak: het huisvesten van de armste, zwakste mensen in de samenleving, en dat doel bereiken door sober en zuinig te gaan werken. Want alleen door te bezuinigen is het systeem voor de allerarmsten in stand te houden, zo lijkt men te denken. Dit is het oude denken, want je verliest de mensen uit het oog die niet vallen onder de allerarmsten, maar die het in deze tijd óók moeilijk hebben. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat wanneer je mensen meer ruimte en eigen verantwoordelijkheid geeft dit leidt tot betaalbare oplossingen met hogere kwaliteit. Wie het werkgebied van Woonbedrijf kent, weet dat ik daarmee doel op projecten als SPACE-S en de Groene Huurders van Genderdal.

 

Het huurakkoord had wat mij betreft zeker ambitieuzer gemogen, maar het alternatief was slechter.

Marc Eggermont

Marc Eggermont is algemeen directeur Woonbedrijf. Hij heeft een bedrijfseconomische achtergrond, eerder lange tijd in de accountancy gewerkt. Aandachtsgebieden: woningmarkt, brutering 2punt0, toezicht en massa-individualisering.

comments powered by Disqus
close