Een wijk waarin iedereen zich thuisvoelt

Het is een gezellige drukte aan de Dr. Cuyperslaan 66, het kantoor van Stichting Ik Wil. Je hoort een mengelmoes van Nederlands en de vrolijke klanken van allerlei verschillende talen. In de ene ruimte krijgt een groep mensen Nederlandse les, in de andere zijn vrouwen aan het handwerken. Er loopt iemand binnen voor een workshop en uit de keuken komen heerlijke geuren.

Voor bewoners en door bewoners

“We zijn 11 jaar geleden begonnen”, zegt Leyla. “We wisten dat er mensen in Eindhoven woonden, die zich niet thuis voelden. Mensen die niet overal de juiste hulp kregen en die geen ontmoetingsplek hadden. Iedereen die meedeed, had op een of andere manier uitsluiting meegemaakt, zelf of vanuit familie. Vanuit dat pijnpunt zijn ze gaan bijdragen.”

Meer dan 100 vrijwilligers

Het begon klein, maar inmiddels heeft Stichting Ik Wil ruim 100 vrijwilligers. Zij organiseren elke week meer dan 30 activiteiten én zijn zichtbaar in de wijk. “Ik Wil is voor bewoners en door bewoners. Iedereen is welkom, al ligt ons hart in Woensel-Zuidwest.”

Ontmoeting staat centraal

“De meeste mensen horen van ons via familie, buren of een hulpverlener. Ze komen een keer kijken, drinken een kop koffie en maken een praatje. Het is bijzonder dat eigenlijk iedereen terugkomt.” Bijna alle vrijwilligers kwamen als migrant naar Nederland. “Daarom weten ze heel goed wat deze groep mensen nodig heeft. We luisteren zonder oordeel. Dat geeft een veilig gevoel. En dat is echt nodig om het eerste contact te maken.”

In kleine stapjes werken aan vertrouwen

“Vanuit kennismaken vragen we om mee te doen: aan een taalles, koken, schilderen, kleding maken of een andere activiteit. De volgende stap is dat we mensen vragen om zélf vrijwilliger te worden. Maar meestal hoeven we die vraag niet eens te stellen”, zegt Leyla met een lach.

Met partners bereik je meer

Van keukentafel tot bestuurstafel; als lokale partner mag Ik Wil overal meepraten. Leyla: “De ontwikkeling in deze regio gaat heel hard gaat. Dan moet je iets doen met cultuur en inclusiviteit, juist voor de komende generaties. Anders sla je de plank mis. Daarom ben ik ook zo trots op het bezoek van de Koning vorig jaar. We wonnen een Appeltje van Oranje. Voor mij een bevestiging dat we goed bezig zijn.”

Persoonlijke drive

Leyla begrijpt goed hoe migranten zich voelen. Zelf kwam ze uit Turkije naar Nederland toen ze 7 jaar was. “Ik was die persoon waar beleidsmakers over praatten, die in een achterstandswijk woonde.” Ze zucht: “Ik zou willen dat er toen zoiets was als Ik Wil… Dat is nu ook mijn drive. Ik weet precies waar migranten tegenaan lopen en hoe moeilijk het is om vooruit te komen.  Al begrijp ik ook heel goed dat iedereen in een eigen bubbel leeft. En dat het daardoor vaak lastig is om toenadering te zoeken tot mensen buiten die bubbel.”

Van 2 kanten investeren

Leyla probeert een brug te slaan tussen mensen waar het niet goed mee gaat en mensen waar het wél goed mee gaat. “Want ook al lijk je niet op elkaar; als we van 2 kanten een beetje investeren, dan kunnen we armoede beter aanpakken, uitsluiting voorkomen en de leefbaarheid verbeteren.”

Mensen zien opbloeien

"Ik geniet er enorm van als mensen opbloeien. Van koffiedrinken naar een keer schilderen. Dan je talent ontdekken en prachtige schilderijen maken. Daarna zelf met zelfvertrouwen ook schilderles geven en zelfs de stap naar betaald werk kunnen zetten. Het is niet ingewikkeld. Vaak heb je gewoon iemand nodig die in je gelooft. Die zegt dat je het kan en je steunt als dat nodig is. Ik heb zo heel veel voorbeelden van mensen die opbloeien als wij er energie in steken. Dat is fantastisch.”